Sanıyorum bu topikte bahsetmeye çalıştığınız aileleriyle yaşayan yetişkinlerin sorunları.
Aileler bir yandan bir yetişkin gibi sorumluluk almanız adına telkinlerde bulunurken, bir yandan da hâlâ çocuk yaştaymışsınız gibi tüm davranış, zevk/hobi ve ihtiyaçlarınızı engelleyip tasnif etme yoluna gidiyorlar.
Yetişkinler -ihtiyarlar daha çok- değişime uyum sağlayamıyorlar High, bunu öncelikle kavradığınız zaman çözümün onları değiştirmek değil kendinizi değiştirmek olduğunu anlayacaksınızdır.
Yalnız yukarıdaki listede sakal gibi kitap gibi kimi birey haklarının tırpanlandığı örnekler de var ki bunlara "evet" demenizi salık vermem.
Haksızlığa her evet deyiş diğer evetlerin de kapısını aralıyor velakin.
Ben ailemin yalnızca "ortak" yaşam alanımızdaki kaidelerine uyuyorum, benim bizzat üzerimde kurmaya yeltendikleri otoriteyi şiddetli bir şekilde püskürtüyorum.( Hoş şimdi haklarını da yemeyeyim, öyle aman aman bir baskıları da olmadı zaten)

Bir de konunun şu boyutu var, madem ailelerimiz burada yokken rahat rahat kaynatıyoruz; özellikle anneler evde belli bir yaştan itibaren müthiş bir tahakküm kurmaya yelteniyorlar, babalar evin dışındaki yaşam alanlarındaki davranış şekillerini -temelde- belirlerken, kadına da ev içi işleyişte hakim rol düşüyor; ve kadın bu egemenliği sonuna değgin de kullanmayı seviyor; bırakınız öyle mutlu oluyorlarsa onlara o dolaylı hakimiyet alanlarında karışmayınız; terliği buraya koymayayım mı, eyvallah kusura bakma anneciğim koymam deyin, oysa siz yine oraya koyabilirsiniz onların tek istediği takdir edilmek, sözlerinin dinlendiğini zannetmek, temelde bu istek yatıyor.

Yok kimi yasakları çiğnemek, teferruatlarla ölü vakit yaratmak ancak kafa sağlığınız açısından zamansal bir yılgınlık yaratır, kimin neden yasak koyduğunu çözümlerseniz sizin onlarla "oynamanız" çok daha kolaylaşır, derim son tahlilde.