Ben bu possible'dan bir şeyleri taşıyordum. Tamamını da taşıyacağız herhalde, neyse... bu biraz yenilenmiş (sn. timm gibi konuşursam tamirden geçmiş hali -tek farkla ki, tamir devam ediyor)

önyargım şu ki, önyargı olabilir: Tuna Kiremitçi'nin yazılarında çok kez bir orta sınıf (kesim daha iyi) aslında sadece kendi konumunu, yaşam tarzını savunduğunu görürdüm. Ya da en azından daha çok bunu görürdüm... Burada da bu gördüğüm Kiremitçi'liğinden tutmuş işte: Önyargıyla gözlük arasında bir nedensellik ilişkisi kurmuş ve okuyucunun gülmeyip ciddiye almasını da rica etmiş... oluyor işte, Canetti ve Nazım Hikmet örneklerinin yararlı olabileceğini de düşünüyorum. Aslında dediğim gibi yazıdan çıkan sonuç Kiremitçi'nin önyargısız olmanın sağlık bozucu, ilişkilerde, bence "dünya nimetleri"nde kötü vaziyetlere düşürücü, hatta bozgunlar yaratıcı bir şey olmasına karşın önyargısızlığın tarafını tutması... kendisi bu konuda ne kadar başarılı, gerçekten bilemem tabii... çok okuduğum bir yazar değil.