Bir ön yargım belki de: Önce yazının kime ait olduğuna baktım, sn. safinaz'ın yazısı mıydı? Tuna Kiremitçi'nindi. Yazı pek değerli bir şey de olmayacaktır herhalde, diye düşündüm. Yine de baktım işte -aferin verdim kendime. Kafamda başka şeylerle bütünleşti şimdi, bu yazı... bir çok şey. Çook uzun yıllar önce biz dersanenin birinde üniversite sınavlarına hazırlanıyorduk. Konu savunma mekanizmalarıydı. Anna Freud'un babasından çıkarsadığı, biraz da indirgemeci bir yaklaşımla sunduğu savunma mekanizmaları. Hoca konuyu anlatıp bu mekanizmaları sıralarken (işte Yüceltme'dir, Yansıtma'dır, Mantığa bürüme'dir...vbg.) öğrenciler sorular soruyordu, şöyleydi: Ben de şöyle şöyle yapmıştım bir vakit, bende de var mı, o mekanizmalardan şu olanı? Hoca ise şunun gibi bir şey söylemişti: Çocuklar bu mekanizmaların çok kullanılması gibi az kullanılması da sağlığı bozar... Kiremitçi'nin yazısıyla örtüşüyor biraz. Kiremitçi -bence- daha çok şunu söylemeye getiriyor: Varsın bozulsun sağlığım ön yargılarımla boğuşurken; varsın "elde" edemeyeyim nice "dünya nimeti"ni, varsın düşmanlıklar olsun bana, büyük üzüntüler yaşayayım varsın... önyargılarımı da, önyargıları olduğu gibi bulup savaşmayı tercih edeceğim acı verici, hatta derin kederleri üzerime salıcı bir şey olsa da bu uğraşım... çıkarsadığım bu: Ve, katılıyorum.