neden ölüyken ölümü tartışayım ki henüz doğmamışken ölümü tartışmakta neyin nesi kim söylüyor öleceğinizi dinler mi hakikatlermi peygamberlermi tanrılarmı.. yalan söylüyorlar insan elbet mezara girecektir bedenen ölüm yüzde yüz doğruluğundan emin olduğumuz yegane unsurdur lakin karanlığın ardından doğan güneş gibi tekrar dirilecek olan ruh senin tanrı diye nitelendirdiğin (özünün) bir parçasıdır ölü için amaç gündür çünkü gece düşmandır et ve kandan olan bu bedeni terk edip mutluluğa ereceksin benim bu naçiz bedenimde elbet girecek mezara ama ruhum saf ve temiz kalacak yeniden doğacağım hayat denen bu döngüdeki hesaplaşmam sona erdikten sonra hem ne demiş mevlana öldüğüm gün doğduğum gündür.. önemli olan ruhunu saf ve temiz tutabilmendir ki yeniden doğduğunda ruhun mutlu olabilsin bu konuda din diye sunulan saçma delisi uydurmalar yerine bu kendlerini kutsal diye nitelendiren kitapların alıntılar yapıp taklit ettiği, mısırın ve tibetlilerin ölüler kitabını tavsiye ederim orada bu konularda daha açıklayıcı bilgiler bulmak mümkün