14-10-2007, 20:11
|
 |
Taze Arıza
|
|
Üyelik Tarihi: 02-10-2007
Nerden: istanbul
Mesajlar: 39
|
|
Alıntı:
ebu_tughan´isimli arızadan alıntı
kestirmeler aslında zorlklardan kaçmak gibi gelir oldu. ve bu asla ben değilim ama bahsettiğin gibi senin deyiminle moılalar belkide katlanılabilir olmaya sebep olabilir. bu aralar aklımdaolan şudur ki cep telefonu insanın özgürlüğünü kısıtlayan iğrenç bi icat . cep telefonu dahil her şeyi bırakıp bi süreliğine uzaklaşmak kim bilir. belki huzur doludur he??
|
cep telefonunu kapamak, hafızasından bazı isimleri silmek gercekten ise yarar mı eger sonra tekrar merakla bizi kim aramış diye bakacaksak veya tekrar o ismi hafızaya kaydedeceksek? telefonun calmadığı o sessiz saatlerde veya anlarda dahi, beynimizin aynı konuyla surekli mesgul olmamasını nasıl sağlayacağız? beyin ne düşünüyorsa o doğrultuda duygular üretmiyor mu? sanırım çözüm değişmeye açık ve hazır olmakta bulunuyor.
sanırım fantazi gücümüzü, dayanılması zor koşulların ağırlığından kaçmak için değil, gerçekçi imkanların düşünülmesi ve bulunması yolunda geliştirip kullanmak gerek... yaşamımıza kendi dışımızda hiç kimsenin bir anlam veremeyeceğini keşfederek...bağımsızlığın ve "hiç"liğin, vermek ve bölüşmek eylemlerine adanmış tam bir aktivitenin ön koşulları olduğunu bilerek ve kabullenerek...yaşama ve onun her türlü belirişlerine karşı saygı ve sevgi duyarak... ne eşyaların, ne de iktidarın kutsal olmadığının, tek değerli şeyin YAŞAM ve onun gelişimini destekleyen öğeler olduğunun bilincine vararak...
sanirim kaçmak değil çözüm, orada kalmak ve yüzleşmek! ama objeyle değil, kendimizle...yalnizli bilinçli yönümüzle değil, aynı zamanda bilinçaltımızı da tanımaya calisarak...
|