Bu şiir yıllar öncesine ait... Bir yergi şiiri diyebiliriz. Çok büyük bir ustalıkla yazılmış: yalın, gerçekçi. Pamuk'a Can Yücel gibi bakmasanız da (ki ben üstad gibi bakanlardanım) bu şiire bence pek kolayca sıradan bir yergi gibi bakamazsınız: hem yergi hem de şiir. İlk hatırıma gelenler bunlar oldu... Ne yazabilirim başka? Mesela kişinin toplumcu gerçekçi bir akıma bağlanıp bağlanmamasına bakmıyor, diyeyim. Sanat'ta iş, bence, bireysellikte takılıp kalıyor. Nasıl çok iyi şiir yazılır: İş'in şu "çok" tarafı -en değerli tarafı- işin anlatılamayan tarafı. Belki bunun anlatılamamasıdır doğru olan, ifade edilememesidir.