kelimelerin bittiği yerdeyken sordum bunu ve asmara -deyim tam yerinde- ipten aldı beni. sona yaklaştığını hisseder ya insan. öyle bi sondaydım ama başarı mutluluk hayat var olmak kesinlikle fani şeyler ve bunları ölümle aşmak imkansız çünkü ne bişeyler düzelir ne de düzelen şeyleri görürüz. kafamı biraz daha topladım ve öyle düşünüyorum ki ölmek diil bu dünyada ölü gibi olmak çözüm yani yaşadığın çevreden çok çok uzaklarda en azından daha iyi hissedene kadar olmak iyi gelebilir belkide dinini dilini bilmediğin bir ortam bahsettiğim ?? sizce??