|
Asıl mesele bu bence. Sevgi'yi yitiriyor olmamız. Nefret'in daha baskın olması yalnızlık durumunu biçilmiş kaftan olarak sunuyor önümüze. Bahsi geçen teknolojik aletler iletişimi aslında arttıracakken tam zıt bir duruma hizmet etmesinin sebebide budur zaten. Zorunlu görüşmeleri aletlerle halledip kendimizi kendimize gömüyoruz. Daha iyiyiz öyle çünkü. Daha rahat. Kimseyi çekmek zorunda değiliz. Selam vermek, karşılıklı demlenmek, dert dinlemek, anlatmak yada anlamak... hiçbirine gerek yok. Çünkü biz tahammülsüzüz. Bireyselleşmenin bencillikle karıştırıldığı yerdeyiz. Bencilleştirildiğimiz için yalnızız. Yalnızlaştırılıyoruz... Çünkü böylece onlar daha güçleniyorlar. Ve biz çoğalmak yerine insanlardan nefret edip kendimizi nefretimize gömmekle meşgulüz...
Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....
|