Bir ülkede yaşayan insanların %80-90 'ının kullandığı bir dilde eğitim yapılması çok normaldir. Bu, o ülkede yaşan bireyler arası iletişim için gereklidir. "Azınlık" dediğimiz etnik grubun kendi dillerini konuşmaları yasak değil ama o grubun dilinde eğitim verilmesi yaşadıkları ülkede ki bireylerle iletişimi güçleştirecektir. Ben denokratik bir ülkede insanların din, dil, ırk bakımından eşit olmaları taraftarıyım, yani bu farklılıkları yüzünden genelden ayrılan topluluğun sosyal hizmetlerden vs... faydalanma anlamında genelden ayrı tutulmamaları gerektiğini düşünüyorum. Türkiye rejim bakımından demokratik cumhuriyettir bu bağlamda bu rejim hiçbir vatandaşına bir başka vatandatan daha fazla imtiyaz vermez. Sİyasete girmede, sağlık, eğitim vs... gibi kamusal hizmetlerden faydalanma anlamında da hiçbir vatandaşa ikinci sınıf insan muamelesi yapmaz, hah bunu hükümetler layığıyla hayata geçitrebilmişlermidir tartışılır. Kürt kökenli bir vatandaşımız Türkiyenin en iyi okullarında okuma, en iyi sağlık hizmetini alma, siyasete atılma, ülke yönetiminde rol alma ve daha birçok örnekle zenginleştirilebilecek haklardan yararlanabilecekse de Doğu ve Güneydoğu anadolu bölgelerine yeteri kadar önem verilmemesi sebbiyle diğer bölgelere oranla daha az bu hakları kullanabilmektedir. Bunun nedeni kesinlikle ülke rejimi değil rejimi doğru kullanmayı bilmeyen kötü yönetimlerdir.