11-02-2007, 19:11
|
 |
Zevzek
|
|
Üyelik Tarihi: 03-02-2007
Mesajlar: 914
|
|
Alıntı:
“Düşenler için ufuk yoktur artık;
bütün renkler beyazdır,
sesler birdir,
ve yarın belki’dir,
dün şüphelidir,
bugün nerededir?
(...)
Ve aynadır her şey;
tozludur anılarla,
kat kat kirdir.
Düşenler için yalnızlık,
durup dinlenmeden akan bir nehirdir.”
Düşenler için kabustur, umutsuzluk ve yarınsızlıktır yalnızlık... Ama,
“Yükselenlere eşsiz bir ülkedir yalnızlık;
orada içlerini kazarlar sürekli,
derialtı şehirlerine inerler
ve kendileriyle tanışırlar her gün,
her saat, her dakika, her ân,
her canavar
ve her kuzu kendileriyle tanışırlar.
Sonra, kendileriyle
Kendilerinde başlayan insanlığın arasına otururlar.
(...)
-ki, hepsi düştükleri yalnızlıktan gelmiştir
yükseldikleri yalnızlığa.”
|
yalnızlığa tırmanıyor muyuz?yoksa yalnızlığa mı düşüyoruz gittikçe?
Mum alevinde ısıtıyorum senli bekleyişlerimi..
ve seni,
dördüncü perdede öpüyorum dudaklarından..
Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..
|