|
Dilimden düşmüyorsun… Debelenme
(kurşunlanmış düşler kurağında, yaralı bulunan bir umudun gülümsemesidir sana dirilmek)
I
ağıt yakan dudaklarımdan öpünce yanma diye,
güldürdüm dilimde kuyruğu sıkışan sancıyı
özlemle gel ve gömül bakışlarımın sen bakan suyuna
eskiye ait ne varsa kesildi saçlarımdan
göz yaşı ağacına dilek bağlayan küçük kızı kaybettik
büyüdüm, gözlerinde yuva yapan tutkuyla sevişen
yapraklarla örtülmüş bedenime çıkar nefesini şimdi
üşüyorum, soyun ve seril üstüme
II
kamçı izleriyle yürüdüğüm ayrılıklar sokağından taşındım
özümde yükselen çoşkudur artık aşk,
yüzümü vermem dönüşlere
sin ve dağıl ellerimin şarabi sevmelerinden
taşıyor düşlerimdeki sunak, arındım
ve delirdim sessiz gidişlerde
üstüme iyilik sağlık, sana da buseli arayışlar şimdi
susuyorum, yaklaş ve ıslat harfleri dilimde
III
soluk soluğa hasret geçişleri ve provasız bakir kavuşmalar
duy sesimi, mimiklerimde barınan ergen sevinç
korkular kervanından firar eden çiçek memeli kadın oldu seni sevmek
ihaneti emziren suskunluklar gömüldü
sevmeyi beklemek, sünepe bir yalnızlıktır
uzaktasın, keyfini sür düşlere sığmayan bol anekdotlu sevilmelerin
sesinden akan ırmak, süzülüyor derinlerime
kurtuldum elezer vedalardan, sana ait inceliklerim
diliyorum, kendiliğinden gel ve sığın sadekar ellerime
IV
İyi geceler öpücüğünün özleminden taştı doğduğum deniz
değil sevişmek, uyumak koynunda ağlamasız
sarıl!... El altından gitsin yalnızlığım
bedenimde unutulan ayrılık izleri temizlensin öpülünce
çığlığım derin, tutku sarhoş, iliklerime kadar ıslandım
aşk suyum sen!...
senin yüzünden açılır perdeler yüzüme
sudan sebeplerle çıkma karşıma, kurut bahanelerini
bekliyorum, yürü ve tırman doruklarımda titreyen gelişlere
V
bu aşkı senin yanına bırakmam, önüne sererim
dil üstü şeker öpmelerin damak tadım olsun,
seni özledim…
|