CİNNET
Hep düşünmesi gerek: varım…varım…
Marie, sen kimsin öyleyse?
Kraliçe, Kraliçe!
Diz çök önümde! Diz çöksenize!

Hep ağlaması gerek: vardım…vardım
Sen kimdin öyleyse Marie?
Hiç kimsenin çocuğu, nasıl anlatayım,
Yoksul ve yapayalnız biri.

Peki böyle bir çocuk nasıl olabildi
Bir prenses, önünde diz çökülen?
Çünkü bütün nesneler başka şimdi
Bir dilencinin gördüğünden.

Demek nesneler yücelttiler seni böyle
Ve sen anlatamazsın ne zamandı bu?
Bir gece, bir gece, bir tek gecede oldu,
Ve başka türlü konuştular benimle.
Yürüdüm sokakta, bir de baktım ki:
sanki tellerle uzanmakta sokak;
ezgi olmuş Marie, ezgi…
ve dans ediyor ayak uydurarak.
Kalabalık çöküvermiş korkudan
Sanki ayaklarıyla kök salmış da
Çünkü bir kraliçe dans etmeye kalkan,
evet, dans etmeye bir sokakta!

Alman şiiiri antolojisi, Hasan Aktaş. Pasifik yay.