Seni büyük adamların gürültüsünden sersemlemiş, küçüklerin iğneleriyle de delik deşik olmuş görüyorum.
Yalnızlığın bittiği yerde, pazar yeri başlar. (şu söz fazla karamsar hiç katılmadım yine katılmıyorum) Eğer öyle olsaydı. Bu yalnız adamdan yeryüzünde sadece bir tane olması gerekirdi. Veya birden çoksalar her iletişim kurduklarında sinekleşiyor falan olmaları gerekirdi.
Sert ve sağlam bir havanın estiği yere kaç[/b] Heyo be! İşte yine sertlik önerisi/ortam da sert olsun icabında.

Onlar senin çevrende övgüleriyle dahi vızıldarlar; yılışıklıktır onların övgüsü. Onlar senin derine ve kanına yakın olmak isterler.

Sana tanrı ya da şeytanmışsın gibi yaltaklanırlar; senin önünde, sanki tanrı ya da şeytan karşısındaymış gibi sızlanırlar. Neye yarar ki! Yaltaklananlar ve sızlanandırlar onlar, o kadar.

Ve sık sık sevimli görünürler sana. Fakat bu öteden beri korkakların kurnazlığıdır. Evet, korkaklar kurnaz olurlar.
Seni dar gönülleriyle çok düşünürler, hep kuşkulanırlar senden! Çok düşünülen herşey, kuşkuyla düşünülür Buraları Nietzsche'nin olağanüstü bir psikolog olduğunun kanıtlarından biri olarak alınabilir.
Ve son olarak bu tavsiyeye uyulduğunu da görmedim: yere. Senin yazgın sinek kovalamak değildir Ben de uymuyorum. belki biz sineğizdir. Sinek olmasak söz dinlerdik. Yani adam buyuruyor, yine olmuyor. Yazıklar olsun bize ve/veya bana.

Bence düpedüz sinek, şöyle gönül rahatlığıyla saçından topuğuna sinek yok. Sineksilikler var ve hepimizde var ve onları sevdiğimiz, koruduğumuz, ellerimizle besleyip büyüttüğümüzde bol bol olur. Yine de vücudunun her yerini sinek kaplamış birini düşünün: o çok şanslı biri olabilir mi? Ne güzel dağıttım ama.
Siz sinek değilseniz arada bile bile kan bağışlar mısınız? Senden kan isterler tam bir suçsuzluk içinde; kansız canları kana susamıştır, ve sokarlar bundan ötürü, tam bir suçsuzluk içinde.