Evim, sevdalandığım güzel şehrim benim.
Tarih boyunca hep böyle arzulananmı oldun?
Bu gece senin koynunda uyuyacaktım, ertelendi kavuşmamız.
Yakında hemde çok yakında, akşamcılar evlerine giderken ben geleceğim, sokaklarında ağır ağır yürüyerek, kordelyada denize nazır bir masada, sabah daha uyandırmamışken şehri, boyozcular yeni servis yaparken, bir çayla keyfine varacağım ilk saatlerinin.
Sanırım bir rus şairdi ilk yazan; moskova diye bir şehir olmasaydı sevebilirdim parisi diye, bizim şair cevap vermiş; istanbul diye bir şehir olmasaydı, ölebilirdim moskovada diye, kesin böylemiydi hatırlamıyorum ama izmir olmasaydı; bir şehirin sevilebileceğini yada ölünebileceğini öğrenmemiş olurdum herhalde.