hedonist´isimli arızadan alıntı

İnsanoğlu varolduğundan yana herzaman ölümsuzluğun pesınden koşmustur nıye gerçeklık herzaman kabullenılemezde ondan.Buna bir ornek verırırsek çok sevdığımız bır kısıyı kaybettığımızde onun yok olusunu beynımıze yerleştırmemız hemen hemen ımkansızdır yenı bır hayata basladığını dusunmemız bıze guç verır ve bizi hayata yenıden bağlar ,ister kızın ıster kızmayaın inanmıyorum dıyen kısı ıçıbde durum pek farklı değildir bu bır ıhtıyactır sağlıklı yasamanın ve hayata yenıden sarılmak için yapılmıs bır beyınsel masturbasyondur.İşin enteresan tarafı bende ınanmayı o kadar çok ıstememe rağmen çokmu septiğim yada kafama uyan bırseylermı yakalayamadım bılmıyorum tam anlamıyla ınançlı olamadım .ınanmakta guçluk çeken ınsanlar bende dahıl işimız çok zor doğmatık olarak dusunmememızs bızı daha fazla yıpratıyor ama baskaları tarafından barı somurulmuyoruz pekı sonuc ne?Bu bızı rahatlatıyomu hayır,bız< nasıl rahatlıycaz.İnananlara kızmalımıyız bence hayır kızmamalıyız hatta sanslı saymalıyız onlar için bazı seylerın acıklaması çok kolay ,kıtap boyle dıyo deyıp ısın ıçınden çıkmak oldukça kolay .Pekı gercek olan ne ?bu gerceklık bızı ne kadar yıpratıyo ve sonuc olarak neye nekadar ıhtıyac duymamız değil mi?