sadece kendi olabilmek-1




ADAM : kapanmanı istiyorum.





KADIN: kapanmak nedir?




ADAM : yalnızca ellerin ve yüzün açıkta kalacak...ancak ellerin başka ele gözlerin başka göze değmeyecek..




KADIN: neden? yani bu sana ya da bana tam olarak ne kazandıracak anlamıyorum...




ADAM : hmm..şey..inancına inanacağım...hem inanç seni tüm dış tehlikelerden korur bilmelisin. baksana şu mutluluğumuza,huzurumuza... nasıl da tuhaf bir tanışma yaşamıştık oysa sanki tesadüf gibi görünen..ama kader bu biliyorum; biz birbirimiz için yaratılmışız...birbirimizi tamamlamalıyız..bana inan ve söylediğimi yap...




KADIN: bu, senin inanç dediğin, ruhun korkuyla gelen ihtiyacı ve aklın düşünmeksizin bu korkuya hizmetiyken nasıl olur da şu basit bedenin açılması ya da örtünmesi seni korkularıma inandırır? nasıl olur da benim inancım ilişkimizin tüm sorumluluğunu böylesine üstüne alır?!


insan kendi yaşamının senaristidir. kader dediğin şey, oyuncuların kendi repliklerini yazmaya başladığında ya da sen replikleri unuttuğunda ortaya çıkar; belki daha iyi belki daha kötü olur senaryo ama kendini mutlu etmene de affetmene de tek bahane kader olur işte...


ben bu senaryoda oynayamam.


hepsi bir yana , erkeğe , kendini kontrol etmek yerine kadını hep bişeylerin içinde saklama,ona hükmetme ya da onu şu dış tehlikelerden koruma hakkını kim veriyor? tanrı mı? hiç sanmam!( ki o dış tehlikeler de yine erkeklerken hem de... dış-iç..sindirmek değil de nedir bu... ?!)


peki kadına işediği organla dünyayı yönetebileceği fikrini kim veriyor? şeytan mı? hiç sanmam!!!


zaten kadınlık ya da erkeklik değil ; insandır sorun.


insan hayalgücü olan tek canlı olmalı... hayaller ise dürtüleri güçlendirir..fazla hayalperest olursan dürtülerine yenik düşersin.


kapkara bir poşette sarılı da olsa bir elmayı gözümde canlandırabilirim. tadını dilimde damağımda hissedebilirim..hatta yedikten sonra bende her zaman yarattığı o mide ağrısını bile az da olsa duyumsayabilirim...


bu kadar hayalperest olma..önce kendini bil.

"sulu bir şaka bu hayat"