O, tıpkı No Smoking Orchestra ve bu günlerde pek popüler olan Gogol Bordello gibi kendi kültürünün yani Karadeniz müziğinin ezgileri ile rock tınılarını sentezlemiş, müzikal açıdan çok güzel işler çıkartıp gönlümüzü fethetmişti fakat artık yok. 27 Haziran 2007 Kazım Koyuncu'nun Henüz 33 yaşındayken kanser ya da Çernobil'e yenik düşerek aramızdan ayrılışının 2. yıldönümü.
''insan hayatının hiçe sayıldığı, kendinden olmayanın değersiz görüldüğü, barışın ve kardeşliğin önemsiz sözcükler, insanın en değersiz şey olduğu ülkede yok olan sen, yok olan ben, yok olan sevgi, yok olan zaman, yok olan insan, yok olan... yaşam''
Demişti kendisi yok olan fakat müziği yaşayan Kazım Koyunucu.
Yaz geldi bahar geldi açtı yeşil yapraklar
Biz sana doyamadık doysun kara topraklar..
"Beni tanıyan herkesin size söyleyeceği gibi, makbul biri değilim. Kötü adamı sevdim hep, kanunsuzu, hergeleyi. İyi işleri olan sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerden hoşlanmam. Ümitsiz adamları severim, dişleri kırık, usları kırık, yolları kırık adamları. İlgimi çekerler. Küçük sürpriz ve patlamalarla doludurlar. Adi kadınlardan da hoşlanırım; çorapları sarkmış, makyajları akmış, sarhoş ve küfürbaz kadınlardan. Azizlerden çok sapkınlar ilgilendiriyor beni. Serserilerin yanında rahatımdır, çünkü ben de serseriyim. Kanun sevmem, ahlak sevmem, din sevmem, kural sevmem. Toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam."