|
BİR YANI ÖZLEMSE BİR YANI KAVUŞMAK...
Sensizliğin tetiği çekilirken gecenin bir yarısı
ve yaşama küs, zamansız yolculuğa hazır yüreklere
köşe başlarında pusular kurulurken
umutlar düşer kaldırımlara tepe taklak
Şafak söker
pırıl pırıl aydınlık sabahta bir yusufçuk öter
Sularını çekince köklerinden toprak
göğüsleyemez ilk rüzgara teslim olur çiçek
bahar utanır uyanışından
Açılan cama dolan lodos gibi
az önceki bomboş sokaklara değerken adımlar
bin yıllık yalnızlığım
ve yorgun bedenime benzer
karanlık uykularından uyanır çekirgeler
umutlar ertelenir başka şafaklara
Oysa beklenen hep bahar yağmurlarıydı
Mavi bir oyuncak olacaktı gökyüzü
bulutlar içinde kaybolacaktık
ve denize dalıp
martıların peşinde dalgalarda savrulacaktık
Böyle sulu sepken yağarken karlar
şimdi karakışlar içinde bağbozumu günlerine benzer yalnızlık
umutlar ertelenir başka baharlara
Demirlerini alıp dönüşsüz yola çıkınca gemiler
martılar suskun, deniz yorgun
dalgalar derin uykularda
şimdi yangın yeri kıyılarda kol gezer yalnızlık
|